Column voorzitter Gerard IJff – februari

Beste ondernemer,

Yes we can!

Terecht wordt vanuit het bedrijfsleven vaak geklaagd over de regelzucht van de Rijksoverheid, maar even zo vaak ook van de lokale of provinciale overheid. De oorzaak van die regelzucht is het nastreven van een risicovrije samenleving. Dat is nastrevenswaardig maar werkt meestal verstikkend voor het inslaan van nieuwe wegen. Laat het los en vertrouw erop, dat anderen ook met de beste intenties het goede voorhebben met onze aarde en met alles wat daarop voortleeft. Uiteraard zijn er de bekende rotte plekken in de appel en dan moet opgetreden worden en is wegkijken niet de gewenste aanpak. Toch is dit vaak wel wat er gebeurt als er een overmaat van regels bestaat. Ook zal het ongetwijfeld voorkomen dat positieve intenties niet waargemaakt (kunnen) worden. Dat is niet erg en moet zeker niet leiden tot de bekende Pavlov reactie van “Barbertje moet hangen”. Kortom een te veel aan regelzucht maakt meer kapot dan je lief is!

Toch is dit niet alleen een pleidooi richting de overheid maar even zo goed een pleidooi voor onze eigen bedrijven. Ook in de eigen bedrijven bestaan regels en afspraken en zijn die nu echt allemaal nodig? Heeft men wel eens kritisch naar het eigen bedrijf gekeken? Dat kun je natuurlijk als eigenaar/leidinggevende doen maar bevestig je dan niet exact diezelfde regelzucht en sla je elk initiatief dood? Het denken voor anderen in plaats van het los te laten en je medewerkers in hun kracht te zetten. Ik zie de lezer nu kijken met veel vraagtekens. Wat stel ik dan voor? Wat ik bedoel is de vrijdagmiddag-aanpak.

Ieder bedrijf heeft veel jonge medewerkers in de leeftijd tot laten we zeggen 35 jaar. Zij zijn zonder uitzondering creatief en hebben ideeën hoe het beter kan met het bedrijf. Die ideeën komen echter in de regel niet verder dan de koffie-automaat. Waarom geef je als eigenaar van het bedrijf deze groep medewerkers niet de ruimte om op vrijdag-middag met elkaar die voorstellen te bespreken en ook in het bedrijf met elkaar handen en voeten te geven. Zeg dan niet dat je werknemers dit niet kunnen. Naast HBO-WO medewerkers zijn bij uitstek medewerkers met een MBO-achtergrond geschikt voor deze aanpak en laat dat nu net het overwegende opleidingsniveau zijn bij veel bedrijven!  Geef hen het vertrouwen, dat ook zij het beste voor hebben met het bedrijf, geef hen verantwoordelijkheid en bindt hen aan het bedrijf. Als zo’n vrijdagmiddag-sessie afgesloten kan worden met een bescheiden borreltje is het helemaal goed.

Zo’n vrijdagmiddag motiveert extra naast de primaire taken en levert concrete verbeteringen op, die anders niet boven het maaiveld waren uitgegroeid. Zelf heb ik als wethouder deze aanpak gekozen toen, na een aantal zware regenbuien, er op diverse plaatsen in Roermond schade was bij bedrijven en woningen door de wateroverlast. Met een kleine groep ambtenaren gingen we op vrijdagmiddag bij elkaar zitten en bespraken die knelpunten en bespraken mogelijke oplossingen. Geld hadden we niet, dus moest het komen van bescheiden low-budget oplossingen. Het werkte! Gaandeweg werden knelpunten opgelost en bij een nieuwe zware bui bleken de oplossingen te werken, maar werden weer nieuwe knelpunten zichtbaar. Die dan weer landden in het vrijdagmiddag-overleg. Dus weg met de grote beleidskaders, abstracte targets en prestatie-indicatoren.

Vaak hoor ik ondernemers klagen over de vele vacatures die open staan, dat de groei stagneert en innovaties niet van de grond komen. Doorgaan op de ingeslagen weg werkt extra verstikkend. Kiezen voor de overgang van output-machines naar welgemeende menselijke betrokkenheid en werkbare oplossingen zijn volgens mij het antwoord.

Wellicht is de voorgestelde aanpak het ei van Columbus en word je een extra aantrekkelijke werkgever. Noem het maar ons eigen vrijdagmiddag-momentje!

Met vriendelijke groet,

Gerard IJff
Voorzitter Parkmanagement Midden-Limburg